Geachte mevrouw Demnati,

Hartelijk dank voor uw bericht van 15 september 2025.

Ik begrijp dat de Nationale ombudsman klachten over de Belastingdienst _normaliter_ pas behandelt nadat een interne klachtenprocedure is afgerond. In mijn situatie lijkt mij dat echter onverstandig, maar mogelijk zelfs feitelijk niet haalbaar zonder voorafgaande bescherming of begeleiding, om de volgende redenen:

- Ik verblijf inmiddels acht jaar ondergedoken in het buitenland wegens een opeenstapeling van onrealistische aanslagen, aanmaningen, bevelen uit naam van de Koning, en boetes;

- Mijn psychische gesteldheid (autisme, PTSS, burn-out(s)) maakt zelfstandig contact met de Belastingdienst moeilijk en risicovol, zeker zonder juridische steun of begeleiding;

- Pogingen tot hulp via MEE, het Juridisch Loket, sociaal raadslieden en partijen zoals Stichting Sociaal Verhaal zijn allemaal vastgelopen. Deze organisaties gaven aan dat zij niet konden helpen omdat mijn situatie formeel als een 'zakelijke kwestie' wordt beschouwd. Ik begrijp dat deels, maar gezien de ernstige en langdurige gevolgen voor mijn persoonlijke leven (en dat van mijn familie en naasten) lijkt mij dat onderscheid te kort door de bocht. Mogelijk ziet u juist hier ruimte om vanuit het persoonlijke perspectief bij te kunnen springen, of anderen dit toch vanuit dat perspectief te laten doen. - In het verleden heb zowel ik alsook mijn moeder herhaaldelijk geprobeerd om zelf contact op te nemen met de Belastingdienst, bezwaar in te dienen of mijn situatie toe te lichten. Die pogingen zijn structureel genegeerd of afgedaan zonder inhoudelijke behandeling. Hierdoor is mijn vertrouwen ernstig geschaad, en de kans op herhaling van die ervaring is reëel als ik opnieuw alleen tegenover de Belastingdienst kom te staan.

Daarbij wil ik benadrukken dat de Belastingdienst al jarenlang op de hoogte is van mijn persoonlijke en psychische omstandigheden waaronder mijn autisme, PTSS, dakloosheid, suicidaliteit, en verblijf in/vlucht naar het buitenland - maar desondanks is blijven doorgaan met het opleggen van aanmaningen, boetes en bevelen. Deze informatie aangaande mijn beperking(en) en mijn situatie is herhaaldelijk door mijzelf en mijn moeder gedeeld maar is telkens genegeerd of zonder inhoudelijke reactie terzijde gelegd. Er is in elk geval niét naar gehandeld.

Hoewel ik mijn klacht inmiddels heb weten te formuleren, acht ik het wegens het boven- en onderstaande noodzakelijk dat er vóór aanvang van de klachtprocedure een vorm van bescherming of juridische begeleiding aanwezig is. Gezien mijn medische en psychische situatie, de jarenlange uitputtingsslag en de grenzeloze volhardendheid waarmee de Belastingdienst is blijven optreden, acht ik het niet realistisch om zonder steun opnieuw alleen tegenover deze instantie te staan. Er is iemand nodig die namens mij kan optreden, mijn belangen bewaakt en kan voorkomen dat ik opnieuw overvraagd of genegeerd word.

Daarom verzoek ik u uitdrukkelijk om toepassing te geven aan de uitzonderingsbevoegdheid op grond van artikel 9:22 Awb of vergelijkbare beleidsruimte, zodat de Nationale ombudsman _voorafgaand aan de formele klachtprocedure_:

- kan beoordelen of een vorm van voorlopige begeleiding, toezicht of bescherming mogelijk is,

- of in ieder geval een advies of signaal kan geven richting de Belastingdienst om mijn situatie met zorg, menselijke maat en hoor en wederhoor te behandelen zodra de klacht wordt ingediend.

Daarnaast wil ik benadrukken dat mijn situatie zeer prangend en urgent is. Ik beschik momenteel (en eigenlijk dus al jaren) niet over toegang tot zorg, inkomen of bestaanszekerheid, enzovoorts, waardoor elke verdere vertraging of miscommunicatie directe gevolgen heeft voor mijn veiligheid en welzijn. Het is daarom van groot belang dat er op korte termijn een vorm van actie, advies of waarborg wordt georganiseerd.

Om u een duidelijk beeld te geven van wat er zich zo'n beetje heeft afgespeeld, geef ik hieronder een beknopte weergave van de belangrijkste feiten en gebeurtenissen:

Achtergrond

- Wajong sinds mijn 18e vanwege autisme. Op advies/druk vanuit participatie in 2008 gestart met een kleine webshop (growshop) als arbeidsinschakeling, niet als volwaardige onderneming.

- Huiscontroles door BD, dit omdat growshops destijds 'extra aandacht' kregen van de overheid/Belastingdienst. Tijdens de eerste controle gemeld dat ik géén echte growshop was, maar dat ik een autist die vanuit de participatiewet de eerste en beste, en goedkoopste, webshop via Marktplaats had overgenomen, zodat ik niet in magazijnwerk terecht zou komen.

- Ik heb direct na oprichting en herhaaldelijk, via de Belastingtelefoon maar dus ook tijdens bezoeken van deze controleur, aangegeven moeite te hebben met het doen van aangiftes, omdat de getallen nooit goed uitkwamen. In plaats van passende hulp kreeg ik van deze controleur het advies bedragen 'af te ronden', wat later door diezelfde controleur als overtreding werd bestempeld.

- Boete opgelegd, bezwaar met context ingediend (buitenproportioneel, advies opgevolgd van inspecteur, boete niet in lijn met inkomsten (nihil) of draagkracht (wajong): genegeerd. Gevolg: leefgeld (ik woonde bij mijn moeder) niet meer kunnen betalen.

- Controleur had kunnen vaststellen dat ik onder de KOR viel, maar dat gebeurde niet.

- Gevolg: boekhouder moeten inhuren die ik niet kon betalen (en voor een onderneming die nauwelijks winst maakte!); leefgeld werd ontoereikend. 2012 Holding-BV (zonder activiteiten)

- Vanuit inmiddels opgedane/zelf aangeleerde programmeerkennis ben ik betrokken in een start-up. Oprichting van holding diende enkel voor aandelenverdeling; geen activiteiten/omzet.

- Toch hoge schattingsaanslagen en boetes wegens niet-indienen aangifte omzetbelasting/VPB.

- Herhaaldelijk uitgelegd: mijn situatie, oorsprong van de holding, gebrek aan draagkracht, geen middelen voor boekhouder met expertise en zelf geen kennis, geen activiteiten. Geen inhoudelijke behandeling!

- 2018: Na ontvangen bevel uit naam van de Koning ben ik uit angst voor verdere invordering of gevangenisstraf Nederland ontvlucht. 2019/2025: BV met minimale activiteiten

- In 2019 heb ik met mijn laatste middelen een nieuwe BV opgericht uit aansprakelijkheidsangst na bedreiging door een klant. De omzet bleef minimaal (onder KOR-grens).

- Ik wist nog steeds niet goed hoe ik aangifte moest doen, en omdat ik inmiddels ondergedoken was en letterlijk op de vlucht voor de Belastingdienst, was hulp vragen niet langer logisch of veilig.

- Ondanks dat de Belastingdienst wist van mijn verblijf in het buitenland, mijn psychische toestand (autisme, PTSS, suïcidaliteit) en het feit dat ik geen draagkracht had, bleef men tot 2025 post sturen naar het adres van mijn BV - ook over privézaken en de inmiddels opgeheven holding - met dreigende toonzetting en aanmaningen. Dit gebeurde ondanks herhaalde kennis van mijn situatie, wat onnodig belastend en traumatiserend was. Genegeerde signalen van kwetsbaarheid

- 2008: De Belastingdienst is sinds 2008 aantoonbaar bekend met mijn Wajong-uitkering, autisme, geringe of nihil omzet en gebrek aan draagkracht. De beschikbare gegevens laten geen beeld zien van een zelfstandige ondernemer, maar van een kwetsbare burger die - bij gebrek aan beter passende ondersteuning - in het ondernemerschap is terechtgekomen en daarbij op de hulp van de Belastingdienst had mogen rekenen. - 2021: openbare melding op LinkedIn over uitzichtloosheid/suïcidaliteit: BD-medewerkers bekeken profiel, geen contact of opschorting.

- 2023: na alle moed verzameld te hebben op eigen initiatief contact gezocht; aanvankelijk begrip, daarna door leidinggevende druk en negeren context (autisme, buitenland, suïcidaliteit). Dit resulteerde in verschillende suïcidepogingen en nu een definitieve euthanasiewens.

- 2023: Mijn moeder heeft contact gezocht met 'Team Stella'. BD richtte zich enkel op 'streven naar nul' privé; zakelijke context volledig genegeerd. Ondanks intentie geen kwijtschelding of signalering. Gevolgen

- Psychisch: PTSS, burn-out, paniek- en angstaanvallen, suïcidepogingen, finale euthanasiewens.

- Sociaal: jaren in buitenland, dakloosheid, geen BRP-inschrijving, isolement, reputatieschade.

- Financieel: structurele bestaansonzekerheid, gemiste carrière als programmeur, afhankelijkheid van familie.

Ik hoop dat deze e-mail u een helder beeld geeft van wat zich heeft afgespeeld - en nog steeds afspeelt - en ben benieuwd of er binnen uw organisatie mogelijkheden bestaan om, met het voorgaande in gedachten, bij te springen, te adviseren of op een andere manier hulp te bieden.

Bij voorbaat dank voor uw begrip en inzet.

Geachte mevrouw Demnati,

Dank voor uw snelle reactie.

Ik herhaal: ik begrijp en respecteer dat de Nationale ombudsman geen fiscaal of juridisch inhoudelijk advies verleent. Dat vraag ik ook niet.

Mijn verzoek ziet op toegankelijkheid en bescherming bij het kunnen benutten van de klachtprocedure. Gezien mijn psychische kwetsbaarheid (autisme, PTSS, suïcidaliteit, et cetera), mijn verblijf in het buitenland en het ontbreken van een vaste woon- of contactplek, is een directe benadering van de Belastingdienst zonder waarborgen voor mij feitelijk en psychisch niet haalbaar én gezien eerdere pogingen en ervaringen uitermate risicovol.

Op grond van titel 9.2 Awb (klachten bij de ombudsman) verzoek ik u daarom:

1. Uitzonderingsbeoordeling ('tenzji-clausule') Te beoordelen en gemotiveerd te beslissen dat in mijn situatie redelijkerwijs niet van mij kan worden verlangd dat ik eerst de interne klachtprocedure bij de Belastingdienst doorloop, en mijn klacht daarom nu (of ten minste voorwaardelijk) door u wordt opgepakt.

2. Vroegsignaal/preventieve interventie richting Belastingdienst Mocht u toch niet direct tot behandeling kunnen overgaan, verzoek ik u in elk geval een vroegsignaal aan de Belastingdienst te sturen, inhoudende dat:

- ik als kwetsbare klager moet worden behandeld met menselijke maat en hoor en wederhoor;

- er één vast aanspreekpunt wordt aangewezen;

- alle communicatie via een veilig digitaal kanaal (e-mail) plaatsvind i.p.v. post (ik heb geen vaste verblijfplaats);

- invorderings- en boetetrajecten worden opgeschort hangende de klachtbehandeling;

- bij termijnen en informatieverzoeken coulance en maatwerk worden toegepast.

3. Praktische-toegankelijkheidsadvies (geen inhoudelijk advies) Binnen uw neutrale rol: kort en praktisch aan te geven hoe ik - gegeven mijn omstandigheden - de interne klacht veilig kan indienen en ontvangen (bijv. welk e-mailadres, verwijzing naar formulier, wijze van melden 'kwetsbaarheid/medische redenen', en hoe een eventueel gemachtigde namens mij kan corresponderen).

Motivering en termijn:

Ik verzoek u om een gemotiveerd besluit op punt (1) en (2). Gezien de urgentie (suïcidaliteit; jarenlange escalatie) verzoek ik u uiterlijk binnen 10 dagen te reageren of u:

- de tenzij clausule toepast; óf

- een vroegsignaal uitstuurt en welke waarborgen daarin worden gevraagd; óf

- weigert, met een concrete belangenafweging waarom in mijn geval geen gebruik van de uitzondering wordt gemaakt.

Tot slot benadruk ik nogmaals: ik vraag géén fiscaal of juridisch advies over de inhoud van mijn geschil, maar toegang en bescherming zodat de klachtprocedure voor mij reëel en veilig kan worden benut. Dat valt - volgens uw eigen informatie - binnen de doelstelling van de ombudsman om burgers in kwetsbare posities niet te laten verdwalen in formaliteiten.

Geachte mevrouw Demnati,

Dank voor uw bericht van 31-10-2025. Ter vermijding van misverstanden en onnodige uitloop: 1) Verzoek: tenzij-toets (art. 9:20 lid 1 Awb)

Ik doe wederom (!) formeel beroep op de tenzij-clausule: in mijn situatie kan redelijkerwijs niet van mij worden gevergd dat ik eerst de interne klachtprocedure bij de Belastingdienst doorloop zonder voorafgaande waarborgen.

Feiten en context (relevant voor art. 9:20 Awb)

- 8 jaar ondergedoken in buitenland / geen BRP of postadres: post is niet bereikbaar; alleen e-mail is praktisch.

- Autisme, PTSS, suïcidaliteit: zelfstandig procederen zonder waarborgen is feitelijk en psychisch niet haalbaar.

- Eerdere toenaderingen aan de Belastingdienst (o.a. 2021, 2023) na jaren aan bezwaren en een voorstel om zaken op te lossen leidden tot afwijzing/geen inhoudelijke behandeling; dit veroorzaakte psychische decompensatie.

- 15+ jaar patroon: als volwassene structureel aanslagen/boetes/aanmaningen ondanks herhaalde signalen van kwetsbaarheid en gebrek aan draagkracht/inkomen.

- Voorzienbaar risico op herhaling: zonder waarborgen ligt opnieuw afwijzing/overvraging in de lijn der verwachting, met reëel gezondheidsrisico.

- Vangnetten faalden (Juridisch Loket, MEE, sociaal raadslieden e.d.): geen effectieve ondersteuning beschikbaar.

Juridische duiding

- U dient dit verzoek zorgvuldig voor te bereiden (art. 3:2 Awb), een evenredige belangenafweging te maken (art. 3:4 Awb) en deugdelijk te motiveren (art. 3:46 Awb).

- Een kale herhaling van de hoofdregel "eerst intern klagen... zonder kenbare afweging is onvoldoende; bij niet-onderzoek verwacht ik een schriftelijke, gemotiveerde mededeling conform art. 9:25 Awb die uitlegt waarom de tenzij hier niet geldt.

Verzoek (uitkomst)

- a. Pas de tenzij-clausule toe en erken dat ik de interne route niet zelfstandig en zonder waarborgen kan doorlopen; óf

- b. Indien u geen onderzoek instelt/voortzet: verstrek een 9:25-mededeling met concrete redenen en afweging. 2) Verzoek: maatwerk & vroegsignaal (ongeacht uitkomst punt 1!)

Graag maatwerk en een vroegsignaal aan de Belastingdienst dat:

- één vast aanspreekpunt (SPOC) wordt aangewezen;

- alle communicatie uitsluitend per e-mail verloopt (geen post);

- invordering/boetes worden opgeschort gedurende de klachtbehandeling;

- met coulance wordt omgegaan met termijnen en informatieverzoeken.

Graag uw bevestiging dat u dit signaal uitstuurt; zo niet, dan uw motivering. 3) Verzoek: basale toegankelijkheidsinformatie (praktisch)

Stuur mij de digitale route voor een veilige interne klacht bij de Belastingdienst (e-mail/portaal), incl.: hoe ik mijn kwetsbaarheid laat registreren en hoe een gemachtigde namens mij kan corresponderen zonder fysieke aanwezigheid in Nederland. 4) Escalatie bij onbevoegdheid/impasse

Indien u dit niet zelf kunt of mag beslissen, verzoek ik om escalatie naar uw leidinggevende/senior/coördinator en - indien nodig - naar de Nationale ombudsman zelf. Informeer mij naar wie is doorgeleid en wanneer ik een inhoudelijke reactie kan verwachten. 5) Subsidiair: doorverwijzing als u niet kunt helpen

Mocht u concluderen dat de NO (ook na escalatie) niet kan helpen, dan verzoek ik:

- concrete doorverwijzing (naam + bereikbaarheid) naar instanties die wél ondersteunen bij toegang/waarborgen richting Belastingdienst;

- een schriftelijke bevestiging waarom u niet kunt helpen (bruikbaar voor vervolgtrajecten);

- signalering richting de bevoegde beleidsadres(sen) dat kwetsbare burgers in situaties als de mijne feitelijk geen toegang hebben tot rechtsbescherming zonder waarborgen. Termijn, urgentie & gevolgen

Gezien de urgentie - geen toegang tot zorg/inkomen/rechtsbescherming, 8 jaar onhoudbare situatie en herhaalde mislukte hulpvragen - verzoek ik u uiterlijk 2025-11-14 te reageren met: (i) het gemotiveerde besluit op punt 1 óf (ii) een realistische planning plus bevestigde escalatie.

Indien er geen inhoudelijke reactie volgens bovenstaande komt, dien ik wederom een klacht over de handelwijze van de Nationale ombudsman in via de interne klachtenroute en zal ik het dossier extern signaleren.

Geachte mevrouw Demnati,

Ter informatie: over uw handelwijze in dossier 2315361 heb ik op 3-11-2025 en 10-11-2025 formele klachten en verzoeken bij uw organisatie ingediend (waaronder dossier 2354840 en het verzoek om regieherstel bij uw leidinggevenden). De formele behandeling daarvan wacht ik af.

Om dubbel spoor te voorkomen doe ik in dit bericht geen nieuwe verzoeken die reeds bij anderen in behandeling (behoren te) zijn. Ik verzoek u al het onderstaande in mijn dossier vast te leggen en dit uiterlijk 12-11-2025 per e-mail te bevestigen:

- Dat op mijn herhaald expliciet beroep op art. 9:20 Awb (tenzij-clausule) tot op heden geen kenbare, dossier-specifieke afweging is gegeven; ik ontvang uitsluitend een herhaling van de hoofdregel "eerst Belastingdienst".

- Dat, voor zover (geheel of gedeeltelijk) geen onderzoek plaatsvindt naar mijn verzoeken en signalen, conform art. 9:25 Awb een schriftelijke mededeling met concrete redenen behoort te worden verstrekt, hetgeen nog niet is gebeurd.

- Dat u in uw reactie van 11-11-2025 wederom de standaardlijn hanteert zonder zichtbare toetsing aan mijn specifieke situatie, terwijl ik juist vanwege eerdere ernstige misstanden, mijn kwetsbaarheid en het voorzienbare risico op herhaling een beroep doe op die tenzij-toets.

- Dat uw voorstel om namens mij een klacht naar de Belastingdienst door te sturen afhankelijk wordt gemaakt van adresgegevens, terwijl ik meermalen heb uitgelegd dat ik ondergedoken ben, geen BRP-inschrijving/postadres heb en feitelijk uitsluitend per e-mail bereikbaar ben. Het blijven negeren van deze context tast de toegankelijkheid en veiligheid van de procedure verder aan.

Op persoonlijke noot wil ik u het volgende meegeven, omdat dit onlosmakelijk onderdeel is van de impact van uw handelwijze.

Zoals u weet nadert mijn leven hoe dan ook zijn einde. In deze laatste fase verlang ik niet naar meer dan wat ieder mens mag verwachten: dat er eindelijk eens wordt gehandeld zoals het recht voorschrijft en zoals behoorlijk bestuur dat vereist. Dat betekent: niet opnieuw buiten de regels om, niet opnieuw in mijn nadeel, maar eenvoudigweg conform mijn rechten en uw plichten. Een kenbare 9:20-weging - en, als (gedeeltelijk) geen onderzoek wordt ingesteld, een 9:25-mededeling met redenen - had daarvoor kunnen zorgen. Dat zou niet alleen een preventief signaal richting Belastingdienst hebben betekend, maar vooral de zekerheid dat mijn klacht voor de verandering eens zorgvuldig, met maatwerk en binnen de wettelijke kaders zou worden behandeld.

In het verleden is steeds gebleken dat wanneer er niemand meekijkt, de Belastingdienst buiten de wet handelt en ik buitensporig nadelig word geraakt: onrealistische aanslagen en boetes, gebaseerd op onjuiste schattingen en aannames, zonder reële draagkrachttoets, zonder herstel van eerdere fouten en zonder rekening te houden met de bij hen bekende veroorzaakte schade én mijn psychische gesteldheid. Ironisch en pijnlijk genoeg zie ik nu dat u, als medewerker van de Nationale ombudsman - juist de instantie die burgers behoort te beschermen tegen formeel, afstandelijk en kil overheidshandelen - zelf eenzelfde muur optrekt waartegen ik al jaren aanloop. Ondanks mijn herhaalde verzoeken laat u na de wettelijke stappen te zetten die juist voor burgers in een situatie als de mijne zijn bedoeld.

U beschikt over uitgebreide informatie over mijn situatie. U weet dat ik ondergedoken ben, geen BRP-inschrijving of postadres heb en uitsluitend digitaal bereikbaar ben. U weet ook dat ik kamp met autisme, PTSS en suïcidaliteit; dat ik jarenlang door de Belastingdienst ben overvraagd, genegeerd en feitelijk buiten de wet ben behandeld; en dat eerdere pogingen tot hulp, zowel zelfstandig als via het Juridisch Loket, sociaal raadslieden en MEE, zijn vastgelopen. Bovendien heb ik u uitvoerig uitgelegd dat het voor mij - zowel psychisch als feitelijk - onmogelijk is om opnieuw rechtstreeks tegenover de Belastingdienst te staan zonder waarborgen of begeleiding.

Juist die context had u - op grond van de zorgvuldigheidsplicht (art. 3:2 Awb) - in uw beoordeling moeten betrekken. U had niet kunnen volstaan met het herhalen van de standaardregel 'eerst de Belastingdienst...', maar was verplicht om een kenbare afweging ex art. 9:20 Awb (de tenzij-clausule) te maken: of het in mijn specifieke situatie redelijkerwijs kan worden gevergd eerst de interne klachtprocedure te doorlopen. Dat is geen beleidsvrijheid of coulance; het is een wettelijke plicht die juist bedoeld is voor gevallen waarin toepassing van de hoofdregel onredelijk of onveilig zou zijn.

Vervolgens, als u meende dat (geheel of gedeeltelijk) geen onderzoek zou worden ingesteld, had u op grond van artikel 9:25 Awb een schriftelijke, gemotiveerde mededeling moeten verstrekken waarin wordt uitgelegd waarom. Die ontbreekt volledig, ondanks dat ik u hier herhaaldelijk om heb gevraagd.

Daarnaast had u, geheel binnen uw bevoegdheid en de taakopvatting van de Nationale ombudsman, op zijn minst een vroegsignaal of maatwerksignaal richting de Belastingdienst kunnen afgeven - iets waar ik óók herhaaldelijk om heb gevraagd. Dat had geen inbreuk gemaakt op uw onafhankelijkheid, maar zou juist hebben beantwoord aan de beginselen van evenredigheid (art. 3:4 Awb) en mensgericht overheidshandelen. Een dergelijk signaal had eenvoudig kunnen luiden dat er een zeer kwetsbare burger een klacht gaat indienen, dat sprake is van psychische en feitelijke onmacht, en dat de Belastingdienst wordt gevraagd om de klacht met bijzondere zorg en zonder invorderingsdruk te behandelen.

Door dit alles na te laten, heeft u in feite:

- de tenzij-toets niet uitgevoerd (schending art. 9:20 Awb);

- geen 9:25-mededeling verstrekt;

- geen maatwerk of vroegsignaal toegepast ondanks ruime feitelijke aanleiding;

- en daarmee de wettelijke en morele beschermingsfunctie van uw ambt niet waargemaakt.

Het enige dat u - na herhaald aandringen op verplichtingen die u wettelijk moet naleven - in uw laatste bericht aanbiedt, is om mijn klacht namens mij naar de Belastingdienst te sturen. Ironisch genoeg stelt u daarbij dat u daarvoor mijn adresgegevens nodig heeft, terwijl u weet dat ik ondergedoken ben, geen BRP-inschrijving of postadres heb en herhaaldelijk heb benadrukt dat ik, juist/mede om die reden(en), uitsluitend via e-mail wens te communiceren - iets wat m.i. praktisch en juridisch prima mogelijk is. Juist dit voorbeeld maakt pijnlijk duidelijk dat mijn cruciale context niet wordt meegewogen: in plaats van maatwerk te bieden, grijpt u terug op standaardprocedures die mijn situatie feitelijk onmogelijk en onveilig maken.

Het gevolg is dat ik, ondanks herhaalde en zorgvuldig onderbouwde verzoeken, opnieuw onbeschermd achterblijf. Dat doet niet alleen af aan de wettelijke plichten van de Nationale ombudsman, maar ondermijnt ook het vertrouwen dat burgers als ik moeten kunnen hebben in de beschermende rol van uw ambt. Dit alles heeft een zeer zware en persoonlijke impact. Het gevoel dringt zich steeds sterker op dat ik nooit meer op een waardige en rechtmatige manier zal worden behandeld. Ik heb recht op bescherming, op zorgvuldigheid, op een menselijke maat - maar in de praktijk ervaar ik steeds opnieuw dat instanties, ook de uwe, de wet gebruiken als muur in plaats van als waarborg.

Voor mij komt daarmee een onmenselijk dilemma steeds dichterbij. Zonder waarborgen of bescherming zal ik opnieuw richting de Belastingdienst moeten stappen, terwijl ik weet dat dit mij geestelijk zal breken. Uit talloze eerdere pogingen blijkt dat daar hoogstwaarschijnlijk opnieuw niet realistisch, zorgvuldig of met menselijke maat zal worden gehandeld. Uit angst voor - naar mijn overtuiging onterechte - invorderingsdruk of zelfs gevangenschap zal ik waarschijnlijk geen inschrijfadres durven te regelen, waardoor ik uiteindelijk op een minder waardige manier afscheid van het leven zal moeten nemen. Ik geloof dan oprecht dat ik álles heb gedaan wat binnen mijn vermogen lag om de problemen tussen mij en de Belastingdienst op een rechtmatige en redelijke manier op te lossen, met respect voor mijn rechten en hun plichten.

Het bitterste is dat dit scenario eenvoudig voorkomen had kunnen worden. Als u, als vertegenwoordiger van de Nationale ombudsman, uw wettelijke taak had vervuld - de tenzij-clausule had toegepast, een gemotiveerde 9:25-mededeling had afgegeven en maatwerk had betracht - dan had ik al weken uitzicht gehad op bescherming, op recht, op menselijkheid. In plaats daarvan moet ik constateren dat juist de instantie die de burger hoort te beschermen tegen bureaucratische kilte, zélf in die kilte is vervallen, waardoor ik mij al wekenlang in een nóg onhoudbaardere nachtmerrie bevind.

Het enige alternatief - of beter gezegd, mijn laatste hoop - is dat uw collega's alsnog bijschakelen en handelen conform hun wettelijke plichten, zodat ik op een fatsoenlijke en veilige manier met de Belastingdienst kan communiceren, mijn BRP-inschrijving kan herstellen en - vrij van invorderingsdruk - in rust en met waardigheid verdere stappen kan zetten, zowel richting als met de Belastingdienst, én binnen mijn euthanasietraject. Mocht u van oordeel zijn dat er andere instanties of routes zijn die in mijn geval passende bescherming of begeleiding kunnen bieden, dan verneem ik dat uiteraard nog graag van u. Ik sta daar nadrukkelijk voor open, mits dit leidt tot reële en veilige toegang tot (rechts)bescherming. Volgens mij is de Nationale ombudsman in dit geval echter de aangewezen - en gehouden - instantie om mij met dit vraagstuk daadwerkelijk te helpen.

Enfin, zoals eerder aangegeven: ik verzoek u de voornoemde punten én het bovenstaande relaas integraal in mijn dossier vast te leggen, verdere herhaling van de standaardlijn te voorkomen zolang de klachten over uw (gebrek aan) handelen in behandeling zijn, dit te bevestigen, en indien mogelijk te bevestigen dat de verdere inhoudelijke beoordeling en regie thans bij uw leidinggevenden of senioren is belegd.

Ik zie uw bevestiging hiervan per e-mail uiterlijk 12-11-2025 tegemoet.