Geachte heer Van Zutphen,

Op 28 oktober 2025 heb ik de Nationale ombudsman verzocht om toepassing van artikel 9:22 Awb, zodat mijn klacht over de Belastingdienst behandeld zou kunnen worden zonder eerst een interne klachtenprocedure te doorlopen.

Op 29 oktober 2025 ontving ik van mevrouw Demnati een standaardafwijzing met de mededeling dat ik eerst zelf een klacht bij de Belastingdienst moet indienen. Mijn verzoek om toepassing van de uitzonderingsbevoegdheid werd niet inhoudelijk beoordeeld.

Ik verzoek u deze beslissing te heroverwegen.

Waarom mijn situatie om een uitzondering vraagt:

Ik verblijf acht jaar ondergedoken in het buitenland na een bevel uit naam van de Koning. Ik heb autisme, PTSS en geen toegang tot zorg, inkomen of bestaanszekerheid. Meerdere suïcidepogingen liggen achter me; een definitieve euthanasiewens is ontstaan.

Alle hulpverleningsroutes zijn vastgelopen. MEE, het Juridisch Loket, sociaal raadslieden en Stichting Sociaal Verhaal konden niet helpen omdat mijn situatie als 'zakelijk' wordt beschouwd. Ik heb geen draagkracht voor een advocaat of fiscalist - het advies in de brief van mevrouw Demnati om 'contact op te nemen met een advocaat of fiscaal adviseur' is voor mij onuitvoerbaar.

Eerdere pogingen tot contact met de Belastingdienst zijn structureel genegeerd. Zowel ik als mijn moeder hebben herhaaldelijk geprobeerd mijn situatie toe te lichten, bezwaar te maken of hulp te vragen. Deze pogingen werden afgedaan zonder inhoudelijke behandeling. De Belastingdienst is sinds 2008 bekend met mijn Wajong-uitkering, autisme en gebrek aan draagkracht, maar is desondanks blijven doorgaan met aanmaningen, boetes en bevelen - zelfs toen ik zowel openlijk op LinkedIn (waarna diverse medewerkers van de Belastingdienst mijn profiel meerdere keren hebben bekenen maar geen actie hebben ondernomen) en via e-mail aan de Belastingdienst meldde suïcidaal te zijn.

Zonder bescherming of begeleiding is het niet realistisch dat ik opnieuw alleen tegenover de Belastingdienst kom te staan. Mijn verzoek aan uw organisatie was niet om de klachtenprocedure te omzeilen, maar om te voorkomen dat ik opnieuw overvraagd of genegeerd word in een fase waarin ik al acht jaar op de vlucht ben.

Wat ik van u vraag:

Ik vraag u niet om mijn fiscale problemen op te lossen of als mijn belangenbehartiger op te treden. Ik begrijp dat dit niet tot uw rol behoort, iets dat overigens duidelijk uit mijn voorgaande schrijven blijkt.

Wat ik wél vraag:

- Beoordeel of mijn situatie aanleiding geeft tot toepassing van artikel 9:22 Awb. Ik meen dat de uitzonderlijke omstandigheden - extreme kwetsbaarheid, acht jaar durende crisissituatie, structureel negeren van eerdere signalen, en acute nood - deze uitzondering rechtvaardigen. - Als u meent dat toepassing niet mogelijk is, help me dan wél verder. In een video op Youtube zegt u dat de Ombudsman kan doorverwijzen, helpen zodat ik het zelf kan oplossen, of onderzoek kan beginnen. In de brief van mevrouw Demnati gebeurt geen van deze drie dingen - enkel een verwijzing naar procedures die voor mij niet toegankelijk en risicovol zijn. - Geef een signaal af. Zelfs als u mijn klacht niet kunt behandelen: zou u niet minimaal kunnen signaleren bij de Belastingdienst dat hier een urgent en kwetsbaar dossier speelt dat met zorgvuldigheid en menselijke maat moet worden behandeld?

Tot slot:

Meneer Van Zutphen, ik schrijf u niet uit onredelijkheid of omdat ik de procedures niet wil volgen. Ik schrijf u omdat ik letterlijk nergens anders terecht kán.

Acht jaar geleden vluchtte ik Nederland uit, in feite als een autistische dakloze zijn land uitgejaagd. Sindsdien heb ik alles geprobeerd: hulpverlening, familie, instanties, maar óók en bovenal: met de Belastingdienst zelf! De Nationale ombudsman is mijn laatste hoop op enige vorm van menselijke tussenkomst voordat ik definitief de moed verlies.

Ik vraag niet om wonderen, ik vraag om gezien te worden.

Met de hoop op uw begrip,

Jan-Hein van Asseldonk